Het Boeddhistisch Dagblad onderzoekt momenteel of het mogelijk is om zonder een cent op zak in boeddhistische centra te mediteren of deel te nemen aan retraites. Geregeld verschijnen er dan ook artikels over dit onderwerp. De reden is dat er een kloof dreigt tussen hen die geld hebben om op retraite te gaan en hen die zich dit niet kunnen veroorloven. Prijzen van een retraite lopen al gauw in de honderden euro’s en retraites worden steeds luxueuzer………..
Binnen ons centrum liggen de prijzen voor activiteiten en retraites een stuk lager; mede door de belangeloze inzet van vele vrijwilligers. Daarnaast hoef je bij ons geen luxe éénpersoonskamers te verwachten of een privé-douche….
Toch kunnen ook wij niet uitsluiten dat (een gebrek aan) geld een reden is om niet op retraite te gaan. Dit probleem is al geruime tijd geleden binnen de sangha besproken, vervolgens is de intentie uitgesproken (Visiedocument 2020) om er naar te streven om retraites zo betaalbaar mogelijk te houden.
Dit onderwerp komt daarom geregeld aan de orde; het Vipassana Meditatiecentrum Groningen (VMG) wil immers voor zoveel mogelijk mensen een toevlucht vormen. We zijn een meditatiecentrum tenslotte…………
Maar hoe gaan andere sangha’s met dit probleem om? In de meest recente aflevering van de eerdergenoemde artikelenreeks van het Boeddhistisch Dagblad de sangha van leven in aandacht in Meppel en de retraites bij Sjoerd en Anneke Windemuller in Koekange.